Chirurg i ginekolog francuski Joseph Claude Anthelme Recamier jako pierwszy wprowadził w roku 1846 w ginekologii „skrobaczkę”, instrument chirurgiczny do łyżeczkowania macicy. Jest to rodzaj małej łyżeczki z długim wygiętym ostrzem.
Podobna „skrobaczka” została opisana już wcześniej, w roku 1723, przez Renego de Garengeota jako rodzaj narzędzia chirurgicznego do oczyszczania ran. Jednakże Recamier jako pierwszy wprowadził ją jako absolutną nowość do ginekologii. Usuwał zza jej pomocą stany zapalne błony śluzowej macicy. Instrument ten przez cała dziesięciolecia nie znajdował jednak powszechnego zastosowania ze względu na małą precyzyjność i wkrótce po wprowadzeniu wyszedł z użycia.
Jednakże jej twórca zalecał ją do usuwania polipów z macicy, uważając, że są one przyczyną obfitych krwawień. Nazwał tę operację skrobanką. Recamier, który pracował 40 lat w paryskim szpitalu Hotel-Dieu, wprowadził poza tym do praktyki ginekologicznej w roku 1801 wziernik pochwowy.
Zalecał ponadto stosowanie pewnego rodzaju walca metalowego, który umożliwiał wgląd do szyjki i ujścia macicy przy zabiegu wypalania lub amputację szyjki macicy oraz usunięcie macicy.